|
|
Ronde van Waddinxveen 17-04-2006
Terug naar de koers in Waddinxveen. Voor ons Team aan het vertrek: Rene, Larski, Matthieu, Eddy en Henk. Voor de start werd de rondemiss nog even gepresenteerd. Deze miss was zeker niet mis en voor een van ons reden om zich extra uit te sloven om zodoende op het podium te belanden en de kussen in ontvangst te nemen. Maar voordat het zover was moest er wel met 115 man afgerekend worden. Een vol deelnemersveld dus met alle grote namen binnen het Amateur A peloton aanwezig. Ikzelf zat al binnen een ronde op de eerste rij samen met Rene en even later ook Eddy en Larski. Na een rondje of acht dacht ik dat ik door een tomatenkas fietste maar het bleek toch iets anders te zijn volgens Matthieu. Die had namelijk Rene aan de kant zien staan met het hoofd zo rood als een tomaat. "Opgeblazen" was na de koers het antwoord van Rene op de vraag hoe het hem verging in de koers. Dat kan. Wat wij alleen niet snapte waren de diepgaande gesprekken van Rene met de Restore boys bij het afhalen van de prijzen. Deelde hij mee??? Heulen met de vijand wordt zoiets ook wel genoemd. We zullen zien wat die gesprekken opleveren in de Ronde van Brabant van a.s. zondag. In de koers ging het hard met snelheden bij start/finish van 54 km/p uur. Wel windje in de rug daar en een lange aankomst. Matthieu meldde zich net na half koers ook voorin. En toen net een kopgroepje van drie die al ronden lang voorruit reden werden teruggepakt mede door het werk van Henk, Larski, nog wat anderen en ook Herman Reesink (die het seintje tot aktie aan mij doorgaf) ging onze Larski ervandoor met the Herminator erbij en iets later ook Hans Voorn. Op het moment dat Larski aanzette reden Matthieu en Eddy op de kop van het peloton en konden dus mooi het gaatje laten vallen. Het duurde zo lang voordat er iemand in het peloton onze twee pink panters passeerden dat gelijk het definitieve gat gevallen was. De koers verder controleren viel niet echt mee maar de drie vooraan reden zo sterk dat het gaatje laten vallen ruim voldoende was om Larski voor de winst te kunnen laten sprinten. Vanuit de koers viel verder weinig te melden. Alleen dan dat het een uiterst nerveuze koers was waarbij er renners onder je door en buiten je om kwamen zodat het niet makkelijk was om je voorin te handhaven.
De laatste ronden in het peloton waren die van kamikazen. Toch wisten de pink panthers zich behoorlijk goed voorin te handhaven, wat nog een spannend slot voor Eddy en mijn persoontje in petto had. Ik kwam als tweede/derde/vierde de laatste bocht uit en moest aan de linker kant "aan" gaan. De wind zat schuin links in de rug. Ik kon niet naar rechts sturen zodat mijn mede spurters "door de wind" over mij zouden moeten komen. Dus ze zaten bij mij en Ronald Roos in het wiel en werden perfect gelanceerd door ons. Peter van de Reep werd zodoende derde met nog wat kleppers kort daarachter. In dat treintje ook Eddy. Maar wie kwam er nu eerder over de meet Eddy of Henk. Na het bijkomen van de sprint ging het terug naar onze vaste supporters, de vrouwen Anja en Jose. Anja wist opgewekt te melden dat Eddy voor Henk was. Dit was koren op de molen van Eddy die vroeg aan Anja om nog maar is te herhalen wat ze net had gezegd. Toen de definitieve uitslag. Henk 10e en Eddy 11e. Eddy ik wil die tronie nog wel eens zien van je na het horn van de uitslag. Nee hoor geintje! Een beetje gezonde rivaliteit moet kunnen. Matthieu werd keurig 18e zodat we met een 2e,10e,11e en 18e stek toch weer keurig voor de dag kwamen. Wij hebben ons stekkie inmiddels gevonden in het peloton Nu de sponsoren noch. Nadat Matthieu en ik met nog twee Waardrenners met een omweg terug naar huis waren gefietst stond er toch totaal weer 110 kilometer op de teller wat weer goede moed geeft voor de Ronde van Brabant van aanstaande zondag. groeten,
|
