Ronde van Lexmond 22-04-2006

Door: Lars Rietveld

Vol goede moed de hele week uitgekeken naar de Ronde van Lexmond. Het weer zou goed zijn, 's avonds ploegpresentatie en gezien de uitslag van vorig jaar met Lardo en ik op het podium een goede reden om een puike koers te rijden. Ten eerste was het heel koud, Eddy kan er over meepraten, die ploegenpresentatie zal wel op die datum in 2007 zijn en Lardo was nog niet echt helemaal zover dat hij kon strijden voor het podium.
Dus het enige wat overbleef was het beste ervan zien te maken.
Maar nu even serieus. Mannetje of 70 aan de start met o.a.de lokale vedetten van Jan van Arckel en Eddie, Lardo (Lars Weijers) en ik van ons team. Zoals gezegd was het koud maar gelukkig niet zo als vorig jaar in combinatie met regen.
Vanaf vertrek werd gelijk hard doorgetrokken en werd iedere poging tot ontsnappen door de Jan van Arckels gepareerd. Lardo zat veel voorin en Eddie, had het jammer genoeg heel koud, in het midden van de groep. Halverwege koers komt de eerste echte uitval waar de deze groep van een man
Foto: Wielerpunt.com

of 15was eigenlijk te groot om goede samenwerking te hebben en weg te blijven. Een paar rondjes later dreigde het een beetje stil te vallen en ging een meekoersende, fors gebouwde Restore-renner (noem geen namen) langs het kantje van de weg naar voren met een spoor van stuiterende fietsen achterlatend. Ik dacht van daar moet ik morgen in de Ronde van Brabant niet bij in de buurt komen. Voor aangekomen reed Tjerk Boom (Jan van Arckel) weg een ploeggenoot deed natuurlijk niets op kop van het peleton. Zonder na te denken sprong ik naar hem toe met een Jan van Arckel in het wiel en volle bak door. Gelukkig zat Larko (zoals hij zei) achterin het peleton het nodige afstopwerk te verrichten! Een drietal renners van de vorige ontsnapping sloot nog aan; Ronald Roos, Tonnie Akkermans en Andre van Reek. Met nog een rondje of 10 te gaan kon deze sterke kopgroep niet meer worden teruggepakt en zou een demarage of een sprint de winnaar geven. Tussendoor pakte Andre nog even de superpremie mee, waarop Ronald en Tonnie niet echt gerekend hadden.Goed samengewerkt werd tot in de laatste ronde waar door goed ploegenspel Ronald zijn maatje Tonnie de sprint inbracht. Andre van Reek was toch het snelste maar werd net op de streep gepasseerd door Tonnie Akkermans. Bij de strijd om de andere plaatsen werd lokaal favoriet Tjerk Boom nog even door zijn ploegmaat gepasseerd zodat hij naast het podium stond. Ondergetekende was door de actie van Ronald en Tonnie opgesloten en werd als minder snelle sprinter 5-de, nog voor Ronald die waarschijnlijk bij de premiesprints al het meeste gegeven had.
Uiteindelijk was toch een deel van opzet geslaagd, een renner ploeg zat er weer bij.

Groeten, Lars Rietveld