Hel van Brabant 20 en 21 mei 2006

Door: Lars Weijers

Eerlijk gezegd begon mijn weekend al vrijdags. Ik mocht die dag als gast mee met de Ubbink-Syntec ploeg in Olympia tour. Wat heb ik genoten toen ik na 5 km de waaiers al zag ontstaan en ik heerlijk in de ploegleider auto van den Braber zat.
Toch was die gedachte maar kort, slik dacht ik morgen ben ik zelf aan de beurt en rijd ik net als in de Peel binnen de een paar km weer in de mongolen club en daar had ik nu net geen zin in. Ik vroeg me zelfs af of het niet leuker was om naar het Emporium dance festival aan de Berendonckse plassen te gaan. Heerlijk relaxed.

Zaterdag 20-5 Om 8.15 ging die rotwekker alweer, helemaal geen zin om op te staan !! Maar ja tijd om broodjes te halen voor het ontbijt. Heerlijk samen met Tanja (mijn vriendin) gegeten en zoals altijd is het dan weer haasten, snel tas pakken, fiets poetsen (dat was ik alweer vergeten), dus alleen inladen en hup snel ..snel door naar ons nieuwe teammaatje Frans K. Frans is hier in de regio zo populair dat hij zelfs de zaterdag editie van de Gelderlander haalt, een echte aanwinst dus.

Op naar Eindhoven. Frans en ik waren al aan de late kant op het stadhuis in E'hoven, maar onze drogist was samen met Larski zelf nog later. Arjan Ribbers, onze gastrenner was keurig op tijd. Rugnummers gehaald, en op naar de onze speciaal door Larski gereserveerde kleedplek (=bouwplaaats in Eindh.). Ideaal, goed voor elkaar hadden we het. Totdat bleek dat men het slot van het hek verwisseld had. Nog 25 min hadden we voor de start. Dat was minder. Al met al stonden we toch ruim zo'n 2 min voor de start opgesteld.

Na een neutralisatie van ongeveer 4 kilometer ging de koers "los".
Na zo'n 25 kilometer ontstond er een groep van 4 renners met daarin Arjan vertegenwoordigd. We hoefden dus uitsluitend te controleren en op te letten dat er geen 2e groep wegreed.
Op zo'n 80 kilometer ontstond er door de renners van Princenhage een achtervolgende groep. Ik was zelf mee. We pakten de kopgroep terug en het leek erop dat het tot een algehele hergroepering zou komen. Echter door een valpartij reden we met 8 man weg en pakten zo'n 40 seconden voorsprong.
Ik voelde mezelf erg goed en had er alle vertrouwen in dat ik de klus samen met Arjan kon klaren. Maar de hel bleek ook een echte HEL wat een weer, hagel windstoten met kracht 8. Even leek het erop dat je zo van je fiets af kon waaien.

De laatste 5 kilometer, we waren inmiddels met 7 door een lekke band van Schuit. Ik herkende de aankomst nog van vorig jaar en deelde dit snel aan Arjan mede. Nadat Robert van Erp het had geprobeerd was het de beur aan Arjan, het was van de Buis die Arjan met nog 800 m terug pakte. Ik aarzelde niet in ging vol aan, alles of niets dacht ik bij mezelf. Ik keek om en zag dat ik de ruimte kreeg. Nog maar een keer kijken ?????.. geen reactie !!
Wat ik 's morgens gekscherend tegen Henkie zei, bleek echt waar !! Ik won de koers.
Arjan werd 5de Henk 10de en Frans 32.
Hiermee waren we tevens leider van het ploegenklassement.

Jammer genoeg was Larski betrokken bij, of veroorzaakte zelf een valpartij.
(De volgende dag kon ik opmaken dat hij er geen ernstig letsel aan over had gehouden, temeer omdat Larski wist te vertellen dat hij 's ochtends al in actie was geweest.)

Die overwinning kwam voor mij nogal onverwacht, ik had pas 2 keer prijs gereden en mijn vorm was dus nog ver te zoeken.
Gelukkig was ik niet de enige die verrast was. Tanja vroeg zich zelfs af of ik dan ook de enige was die gestart was. Ook bij Post, die er helaas niet bij kon zijn drong het pas na 4 keer door. Bij Eddy duurde het spreekwoordelijk een half uurtje. En bij de meeste anderen was de eerste reactie JAJA, Dat zal wel????.

Toen we huiswaarts keerde drukte Henkie me nog met klem op het hart niet naar het Dancefestival te gaan, ik moest me maar eens netjes gedragen. Ter controle kwam er 's avonds nog een sms om 0.30 NAAR BED !! Ja Henk ik heb m'n woord gehouden.

Zondag 21-5
's Ochtends eerst heerlijk samen met Tanja ontbeten en om 10.15 stond ik netjes bij Frans voor de deur. Afspraak was in ieder geval dat we vandaag wel op tijd zouden zijn, bij de finish om te kleden en dan gezamenlijk naar de start te rijden. Vandaag had iedereen wel genoeg spelden voor de rugnummers. Het geeft wel moraal, wanneer je de nummertjes 121 op een gele trui speldt.
Alleen Henkie kon het (als grapje) niet laten toch nog even z'n beklag te doen dat er te weinig sjammies waren voor tijdens de koers. Hey Lardo???. Hoe ken dat nou ??? Hebbie zeker alles zelluf opgevreten ??????..
Voordat we ons naar de start begaven werd er nog even een ploegenbespreking belegd. Doel was natuurlijk om de gele trui te behouden en er in ieder geval voor te zorgen dat Arjan en ikzelf erbij moesten zitten. Arjan stond immers ook nog 5de. We zouden de koers gaan controleren, zonder bondgenoten.

Voor de start werd ik nog even formeel geïnterviewd. Eindelijk 13.00 uur, start van de koers. Wederom eerst een lange neutralisatie door het centrum van E'hoven. Na de neutralisatie zaten we allemaal goed van voren en bij de eerste dreigingen dat het op het kantje ging was er geen vuiltje aan de lucht. Na zo'n 25 kilometer, de eerste kasseienstrook?????. Er reed een groep weg met daarin R. van Erp. Het was nog vroeg in de koers, dus geen paniek. De voorsprong liep uit naar zo'n 1 min 40. De mannen van Eindhoven deden veel afstopwerk alleen begreep ik het nut niet echt. 45 km koers, de kasseienstrook bij Hulsel. We moesten voorin zitten, vorig jaar viel daar de slag. Samen met Robbert Koppers, en Henk probeerde ik iets te forceren, er vielen wel gaten maar na 3 kilometer kwamen groep 1, 2 en 3 weer bij elkaar. Helaas???

Inmiddels was de kopgroep al ingelopen en probeerden de mannen van Princenhage (v/d Buis en Schuit) weg te rijden. Uiteindelijk lukte het J. Schuit om na 80 km met een groepje van 5 weg te rijden. Maximale voorsprong was meer dan een minuut. Het werd erg onrustig in het peloton en ik vroeg al een paar keer aan Henkie waar de roze trein was ???

Regelmatig ging het nu op de kant, bij de meeste renners was het scherpe eraf. Samen met Koppers deed ik zelf ook veel kopwerk. Uiteindelijk ontstond er een achtervolgende groep met zo'n 15 man, waarin ik steun had van Arjan en Henk (die als laatste in een alles of niets poging aansloot ) en ook wederom van Koppers.

Met nog zo'n 10 kilometer te gaan liepen we de kopgroep in????? tenminste op 2 man na. Van der Heijden en Kuiffie bleven voorop maar de voorsprong werd niet groter dan zo'n 10 sec. Geen gevaar dus.
Ik realiseerde me dat we nu nog alleen maar de groep bij elkaar hoefde te houden. Henk heeft zeker in de laatste kilometers nog een schouderklopje verdiend !!
Zelfs bij het ingaan van de laatste 600 m wilde hij nog voor me de sprint aantrekken, maar het beste was er bij mij ook af.
Uiteindelijk werd ik 6, Henk 8 en Arjan 12e . Frans wist nog de spurt van het peleton te houden en Larski viel vandaag niet..
Dimitri van der Heijden won de etappe en ikzelf had samen met het team het geel behouden. Helemaal geweldig.

Na de finish, bleek dat Rene Post, Tanja en mijn trouwe supporters Theo en Nelly de moeite genomen hadden om af te reizen naar Eindhoven, hetgeen ik echt waardeer.

Na het douchen was het wachten op de prijsuitreiking. Maar met een biertje en een frietje erbij. Oh ja en natuurlijk Petour (de kenners weten het wel) was het nog aardig gezellig.
Nadat we alle bekers ontvangen hadden, waaronder ook de 1ste ploegenprijs hebben we de opbrengst netjes verdeeld en zijn we weer huiswaarts gekeerd.

Het was voor mij een super geslaagd weekend, een resultaat dat ik vooraf niet had verwacht. Lasrki, Frans, Arjan en Henk bedankt !

Foto's: WC Eindhoven