Na het aanstormend talent van de Waardrenner Jan van Soest te hebben opgehaald in Lekkerkerk ging het deze keer richting Gerwen waar een criterium over 60 kilometer verreden zou worden.Het parkoers was mooi. Start/finish in het dorp en dan zo de polder in met daar een stevige wind. Vervolgens het dorp weer in waar de parkoeruitzetters een paar mooie bochtjes vlak achter elkaar hebben weten te vinden om zo weer over start/finish te komen. En dat over een lengte van 3.2 km.

Aangekomen in Gerwen kom je direct weer wat oude bekenden tegen die je een wintertje lang niet gezien hebt. Altijd weer leuk om dan ff bij te praten. Kort, dat wel want de start lonkt. Wie de start bijna niet mee kon maken was ploeggenoot Eddy Hermsen. Door een subtiele hint van zoon Mark (waarvoor dank Mark) werd duidelijk dat Eddy de voorbereiding op de wedstrijd tot in de auto weer zoals altijd perfect geregeld had, ware het niet dat hij tijdens het starten van de auto erachter kwam dat hij zijn bidonnetje op het aanrecht had laten staan. Motor uit en uitstappen om het bidonnetje te halen. Teruglopend naar zijn auto miste hij toch iets op zijn auto. Jawel zijn net gepoetste Ilson. Maar goed dat hij toch maar even zijn bidon ging ophalen want zonder de vertrouwde Ilson is het toch moeilijk trappen.

Wie ik ook weer eens zag was onze vriend Lardo. Deze parkeerde zijn bolide bijna in mijn mooie dikkelippebusje. Toen hij uitstapte droop de reden van zijn onstuimige rijgedrag van zijn tronie. Feesie gehad tot 03.00 uur in de kroeg, het bier vloeide rijkelijk, luidde zijn commentaar. Ja of wij dat niet konden zien....Degene bij wie dit niet te zien was luisterde naar de naam Rene Post. Deze trouwe ploegmakker vertoefde in dezelfde kroeg als Lardo maar maakte het zo bont dat hij nu nog met een "poes" in bed ligt. Larski uit oudewater was ook weer van de partij evenals Berry Roelofs. Berry zat vol moraal na een weekje trainen op Mallorca en een mooie zesde plaats en Heeswijk moest het nu dan maar gebeuren. Maar hoe anders kan het lopen.

Om 15.00 uur werd het startschot gelost voor ongeveer 80 renners. Vrijwel vanuit het vertrek demarreerde onze oud ploegmakker Ronald Roos met twee man in zijn kielzog. Dat Ronald in een bloedvorm verkeerd bleek wel uit het feit dat hij na 1 1/2 ronde zijn medevluchters (toch niet de minste) uit het wiel reed en de verdere koers alleen vooruit kon blijven en de koers won. En dat terwijl het peloton er toch een straf tempo op na hield en er van alles gebeurde. In de derde bocht die genomen werd door het peloton klonk vlak achter me een hoop gekletter. Valpartij! Blij dat ik ervoor zat. Larski zat erachter en moest direct al een flink gat dichtfietsen waarbij hij na 25 meter maar ter nauwer nood een fiets kon ontwijken die middenop de weg lag ten gevolge van de valpartij. Maar gelukkig geen "ziekenhuisgevallen". Nadat Larski even een "blaassie" had genomen reed hij in 1 ruk naar voren. Daar aangekomen zag hij al heel wat roze. Tot halfweg koers waren we met ons hele team goed van voren vertegenwoordigd. Lardo, Larski, Berry (attent rijdend) Eddy en mijn persoontje, maar een vuist konden we niet maken. Degene van ons die er af en toe een snok aan konden geven waren Larski, Eddy en eerst ook nog wel ondergetekende. Eddy zat ook nog even in een achtervolgende groep maar halverwege ging het tempo in het peloton zo de hoogte in dat ook dat groepje weer ingerekend zou worden.

Deze tempoversnelling had wel tot gevolg dat het kraakte in het peloton. Berry en Lardo werden hier de dupe van. Kwamen op de kant en konden de koers verder vanaf de zijlijn volgen. Na nog wat vluchtpogingen waar ook Eddy en Larski zich met overgave in mengde reed er op drie ronden voor het einde toch nog een groepje weg. Hellaas zonder Ilson boys. Een man, Herman Reesink, zag het gevaar en maakte de sprong. Ik wist dat hij zou gaan maar was niet bij machtte om te reageren. Wat mijn persoontje betreft ging het toch al niet lekker. Gewoon een slechte koers gereden, waarbij aangetekend dat ik me twee dagen al niet erg best voelde en vandaag (zondag) met een dikke strot wakker werd. Ja een renner zoekt toch altijd naar een reden om zijn niet overtuigende manier van rijden goed te praten.

Ronald voorop dus.Daarachter een groep van zeven met o.a. Geert Brienen, Robert van Erp en Peter van Leeuwen en dan het peloton waarvan ook m'n medepassagier Jan nog deel van uitmaakte. Deze jonge renner maakte nog wel in de laatste ronde een stuurfout waarbij hij het asfalt afreed zo de koeienpoep in. Als dit niet gebeurd had dan was hij binnen de eerste 15 geeindigd vertrouwde hij me na afloop toe. Nu werd het een 21e plaats. Een zeer rottige plek voor je derde koersje Jan maar niet getreurd er moesten genoeg gerrenormeerde namen voortijdig de koers staken en jij zat er nog keurig bij. Larski zag het allemaal aan en schrok zo van de mannoevre van Jan dat hij in een ruk langs de waaier naar de kop van het peloton reed. Een plaats waar Eddy en ik zich ook al bevonden. Eddy handhaafde zich goed van voren in het gedrang in de laatste bochtjes voor de finish. Ik stuurde op ongeveer de 9e plek door de bochtjes en zag nog kans om voor de laatste bocht een man of zeven te passeren om zodoende derde in de pelotonsspurt te worden en dus elfde in de einduitslag. Eddy reed zijn eerste prijs van dit seizoen en werd veertiende. Larski lijkt zich te ontwikkelen tot een echt sprintkanon getuige zijn zestiende plaats. Het podium was voor Ronald Roos, Herman Reesink (roze staat je goed Herman!) en Robert van Erp.

Foto: Fototvs.nl

Ronald voorop dus.Daarachter een groep van zeven met o.a. Geert Brienen, Robert van Erp en Peter van Leeuwen en dan het peloton waarvan ook m'n medepassagier Jan nog deel van uitmaakte. Deze jonge renner maakte nog wel in de laatste ronde een stuurfout waarbij hij het asfalt afreed zo de koeienpoep in. Als dit niet gebeurd had dan was hij binnen de eerste 15 geeindigd vertrouwde hij me na afloop toe. Nu werd het een 21e plaats. Een zeer rottige plek voor je derde koersje Jan maar niet getreurd er moesten genoeg gerrenormeerde namen voortijdig de koers staken en jij zat er nog keurig bij. Larski zag het allemaal aan en schrok zo van de mannoevre van Jan dat hij in een ruk langs de waaier naar de kop van het peloton reed. Een plaats waar Eddy en ik zich ook al bevonden. Eddy handhaafde zich goed van voren in het gedrang in de laatste bochtjes voor de finish. Ik stuurde op ongeveer de 9e plek door de bochtjes en zag nog kans om voor de laatste bocht een man of zeven te passeren om zodoende derde in de pelotonsspurt te worden en dus elfde in de einduitslag. Eddy reed zijn eerste prijs van dit seizoen en werd veertiende. Larski lijkt zich te ontwikkelen tot een echt sprintkanon getuige zijn zestiende plaats. Het podium was voor Ronald Roos, Herman Reesink (roze staat je goed Herman!) en Robert van Erp.

Al met al een ietwat teleurstellend resultaat voor wat ons team betreft. Met name in de groep die voor de tweede plaats ging sprinten hadden we een mannetje mee moeten hebben. Eddy en Larski waren door hun aanvallende manier van rijden de lichtpuntjes deze keer. Maar met wat warmer weer en een zonnetje erbij krijgen we wel wat meer "goesting" waren de woorden die ik optekende uit de monden van enkele teamleden. Dus toch maar weer met een goed gevoel naar Waddinxveen 2e paasdag.

groet Henk Ceelen